ΑΠΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΠΡΟΣΚΛΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΠΟΡΕΙΑΣ
2000
Το μέγαλύτερο μέροσ τησ γυναικέιασ εργασίασ δεν αμειβεται, δεν αναγνωριζεται και δεν εκτιμάται.
Η Απεργία Γυναικών εστιάζεται στην τεράστια συνεισφορά γυναικών σε κάθε κοινωνία και οικονομία. Οι γυναίκες κινούν τον κόσμο,
μεγαλώνοντας και φροντίζοντας ολόκληρο τον πληθυσμό του. Αλλά το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς μας δεν αμείβεται, δεν
αναγνωρίζεται και δεν εκτιμάται. Αυτή η έλλειψη οικονομικής και κοινωνικής αναγνώρισης αποτελεί θεμελιακή σεξιστική αδικία που
μειώνει την γυναικεία αξία και εργασία, ενώ επιπρόσθετα διατηρεί τις αμοιβές μας σε ένα ποσοστό 25% - 50% πιο κάτω από τις
αμοιβές των ανδρών. Στην πραγματικότητα, παρόλο που σήμερα κάποιες γυναίκες κατέχουν υψηλά αμειβόμενες διευθυντικές θέσεις,
το χάσμα μεταξύ ανδρών και γυναικών αυξάνεται.
Απαιτούμε μία χιλιετία όπου θα εκτιμάται όλη η δουλεια των γυναικών και όλεσ οι γυναικείεσ ζωέσ.
Οι γυναίκες και τα κορίτσια δικαιούμαστε και έχουμε ανάγκη από μείωση του φόρτου εργασία μας, και οικονομική αναγνώριση της τεράστιας προσφοράς μας. Λιγότερη δουλειά, περισσότερος χρόνος, περισσότεροι πόροι. Η απεργία είναι ο καλύτερος τρόπος να κάνουμε ορατή την συνεισφορά, τις ανάγκες και τις απαιτήσεις των γυναικών, γιατί όταν σταματούν οι γυναίκεσ , ΣΤαματούν
τα πάντα! Οι γυναίκες και στο παρελθόν είχαν ανάλογη δράση – από την Ισλανδία το 1975, σε μία δεκαετία Αποχής Γυναικών σε 24 χώρες (24 Οκτωβρίου 1985-1994), στην Σουηδία το 1991 και στο Μεξικό το 1999... Τέτοιες ενέργειες πέτυχαν την αυξημένη αναγνώριση
για όλη την εργασία των γυναικών, αμειβόμενη και μη, και εξασφάλισε περισσότερη διαπραγματευτική δύναμη για τα αιτήματα μας – την
ισότητα στις αμοιβές, τα οφέλη της ευημερίας και την φροντίδα των παιδιών.
Δεν Απεργουμε ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ μέρικέσ γυναίκεσ να ΑΝΑΡΡΙΧΗΘΟΥΝ στην ιεραρχία
Αρκετά πια με την εναπόθεση των ελπίδων μας σε γυναίκες που μας παροτρύναν να στηρίξουμε την αναρρίχησή τους στην οικονομική και πολιτική ιεραρχία με την υπόσχεση ότι όταν θα καταλάβουν θέσεις εξουσίας, οι ανάγκες μας θα έρχονταν στο προσκήνιο. Στην πραγματικότητα όλες οι γυναίκες που σκαρφάλωσαν την σκάλα της εξουσίας συχνά χρησιμοποιήθηκαν εναντίον μας προκειμένου να
αποκρυφεί η προσπάθεια του κράτους να θυσιάσει τις ζωές μας στο βωμό της «παγκόσμιας αγοράς». Όπως άνθρωποι παντού
κατηγορούν τις κυβερνήσεις ότι δεν προστατεύουν κανέναν από εμάς ενάντια στην εταιρική πλεονεξία, έτσι και εμείς κατηγορούμε τις
γυναίκες με κυβερνητικές θέσεις, ότι δεν αντιπροσωπεύουν τις γυναίκες. Εμείς σαν κίνημα μαθαίνουμε να μην μπερδεύουμε τις
προσωπικές φιλοδοξίες μερικών γυναικών με το δρόμο της απελευθέρωσης όλων των γυναικών και του πλήρους μετασχηματισμού της
κοινωνίας.
Πρεπει να αλλάξουμε τισ παγκόσμιεσ προτεραιότητεσ.
Όσο το έτος 2000 πλησιάζει, όλο και περισσότεροι άνθρωποι αναγνωρίζουν ότι αυτός ο μετασχηματισμός είναι αναγκαίος: ο κόσμος δεν μπορεί συνεχίσει άλλο έτσι. Από τον πόλεμο, την πείνα και τις μεταδοτικές ασθένειες, στην παγκόσμια αύξηση της θερμοκρασίας
λόγω του φαινομένου του θερμοκηπίου και άλλες οικολογικές καταστροφές, τον ρατσισμό και κάθε άλλο είδος εκμετάλλευσης - η υψηλή
τεχνολογία δεν αύξησε την ευτυχία και την ευημερία για τους περισσοτερους από εμάς, αλλά έχει συχνά τρομερές συνέπειες, όπως οι
διαμαρτυρίες ενάντια στο εμπόριο όπλων, τις γενετικά μεταλλαγμένες τροφές, την ΝΑΦΤΑ και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου έχουν
τονίσει.
2001
Τα αιτήματα της Απεργίας Γυναικών στοχεύουν στο να αποτελέσουν ένα πλαίσιο μέσω του οποίου θα μπορείς να εκφράσεις τις δικές
σου ανάγκες. Απευθηνόμενα στις ανάγκες των γυναικών παγκόσμια, συνενώνουν όλους όσους λαμβάνουν μέρος στην Απεργία, και
φέρνουν διεθνή ισχύ σε κάθε τοπική ενέργεια. Έτσι, ελπίζουμε ότι οτιδήποτε υπογραμμίσετε ή προσθέσετε θα παραθέσετε ΟΛΑ τα
αιτήματα.
Το
ενημερωτικό φυλλάδιο της Απεργίας του 2000
μεταφράστηκε σε 25 γλώσσες, μία φανταστική επιτυχία που πραγματοποιήθηκε με
τη βοήθεια
Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να διαδοθούν πληροφορίες σε αγροτικές περιοχές. Αλλά αν γυναίκες σε χωριά και επαρχιακές πόλεις μπορούν
να στείλουν νέα τους, τότε οι γυναίκες στις πόλεις (ακόμα και σε άλλα κράτη) μπορούν να τα κυκλοφορήσουν μέσω ηλεκτρονικού
ταχυδρομείου ή φαξ. Με αυτό τον τρόπο κάποιες από εμάς στις μικρές και μεγάλες πόλεις μπορούν να βοηθήσουν όσες ζουν στα
χωριά και έχουν λίγους ή καθόλου πόρους ή πρόσβαση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
2002
Εμείς οι γυναίκες είμαστε οι πρώτες που φροντίζουμε τον κόσμο, φέρνοντας νέα ζωή και προστατεύοντας και φροντίζοντας όχι μόνο
τους ανθρώπους αλλά και τη ζωή του πλανήτη. Γι' αυτό ήμασταν πάντα οι αόρατες ακτιβίστριες που δημιουργούν κινήματα εναντίον
του πολέμου και της αδικίας.
Η Παγκόσμια Απεργία Γυναικών, ένα κίνημα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση των μαζικών φόνων και της εκμετάλλευσης, αποτελεί
προέκταση του έργου φροντίδας που κάνουμε. Σε μερικές χώρες έχουμε διοργανώσει εβδομαδιαίες διαμαρτυρίες από τότε που άρχισε
ο «πιο πρόσφατος πόλεμος της Αμερικής». Όντας αυτές που φροντίζουμε, κατευθύνουμε το κίνημα προς τα εκεί που θα μπορούσε να
σταματήσει όλες τις γενοκτονίες: απαιτούμε ένα τέλος στα προκλητικές στρατιωτικές δαπάνες. Αυτοί οι τεράστιοι πόροι πρέπει να
επενδυθούν στην φροντίδα, την επούλωση των τραυμάτων, τη μάθηση και την εκπαίδευση. Έτσι πρέπει να σταματήσουμε τον πόλεμο
και μαζί με αυτόν την εξύμνηση του αδιάφορου μάτσο μιλιταρισμού, τον οποίο ακόμα και σήμερα κάποιες γυναίκες ακολουθούν σαν τον
δρόμο της "ισότητας". Είναι καταστροφικό το γεγονός ότι μόνο το μισό του ανθρώπινου πληθυσμού είναι εκπαιδευμένο στην φροντίδα
ενώ το άλλο μισό πιστεύει ότι «έχει πιο σημαντικά πράγματα να κάνει». Αντίθετα, όλοι μας, γυναίκες και άντρες πρέπει να
επικεντρωθούμε στην φροντίδα.
Μπορεί κανείς να αρνηθεί ότι η παραγωγή θα έπρεπε να τίθεται στην υπηρεσία της φροντίδας και όχι των φόνων και του κέρδους;
Παρόλα αυτά, περισσότερα από 900 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως ξοδεύονται για την αγορά όπλων – ενώ ακόμα πιο πολλά έχουν
διατεθεί για τον βομβαρδισμό κρατών όπως το Αφγανιστάν, όπου οι άνθρωποι πεινούν, και για να καταδιώκεται και να φυλακίζεται ο
οποιοσδήποτε, οπουδήποτε, τολμά να αντιταχθεί. Το αντιπολεμικό και το κίνημα ενάντια στην παγκοσμιοποίηση, στα οποία οι γυναίκες
επενδύουν σκληρή δουλειά και ενέργεια, μόλις άρχισαν να αναγνωρίζουν ότι μία προοπτική για την νίκη είναι η Επένδυση στην
Φροντίδα και όχι στο Φόνο.
Αυτός είναι ο λόγος που το κεντρικό αίτημα της Παγκόσμιας Απεργίας Γυναικών είναι:
Αμοιβή για όλες τις δουλειές που περιλαμβάνουν την φροντίδα – με μισθούς, συντάξεις, γη και άλλους πόρους. Τί είναι πιο
σημαντικό από την ανατροφή των παιδιών και την φροντίδα για άλλους; Επενδύστε στη ζωή και την ευημερία, και όχι στις
στρατιωτικές δαπάνες και τις φυλακές.
'Ετσι διασφαλίζεται αυτό που οι γυναίκες δικαιούνται – παρόλο που κάνουμε τη βασική δουλειά σε κάθε κοινωνία, η συνεισφορά μας δεν υπολογίζεται. Τα άλλα αιτήματα αφορούν συγκεκριμένες ανάγκες, αναδεικνύοντας με αυτό τον τρόπο ότι αυτό το πρώτο βασικό
αίτημα θα άλλαζε τον κόσμο
Η Απεργία είναι το ισχυρότερο όπλο που έχουν οι εργάτες. Οι γυναίκες, οι οποίες εκτελούν τα 2/3 της παγκόσμιας εργασίας, είναι οι πιο
σκληρά εργαζόμενοι εργάτες. Όταν σταματάμε, τα πάντα αναστατώνονται. Θα δεις στην ιστοσελίδα μας, πώς, γυναίκες και κορίτσια σε
περισσότερες από 60 χώρες έκαναν τις 2 πρώτες απεργίες επιτυχημένες, θυσιάζοντας κάποιο χρόνο από τη εργασία τους, αμειβόμενη
και μη.
Οι γυναίκες στην Ουγκάντα περπατούσαν για
τρεις μέρες χωρίς φαγητό προκειμένου να διαδηλώσουν και να γιορτάσουν με τις
2003
Όσο περισσότερο εμείς οι γυναίκες
ενωνόμαστε ξεπερνώντας τις διαφορές χρώματος, φυλής, θρησκείας, γλώσσας -
που μας χωρίζουν για να μας
Πάνω από το μισό των παγκόσμιων
στρατιωτικών δαπανών, γίνεται από τις ΗΠΑ. Είναι η στρατιωτική ισχύ αυτή που
επιβάλλει την οικονομική
Πρόσφατα, το αίτημα αυτό της
εγκατάλειψης των στρατιωτικών δαπανών, έχει υιοθετηθεί απο πολλούς
ανθρώπους, στον Τρίτο Κόσμο και στις
Όλοι στρέφονται προς τα 900
δισεκατομμύρια δολάρια που ξοδεύονται ανά τον κόσμο για όπλα μαζικής
καταστροφής και απαιτούν να μάθουν:
Αυτή είναι μια νέα και ολική
διαμαρτυρία εναντίον όχι μόνο του πολέμου αλλά και της εξάντλησης του
συλλογικού μας πλούτου και πηγών για 2004
Η Απεργία προήλθε μέσα από μια
μακρόχρονη ιστορία λαϊκής κινητοποίησης, ξεκινώντας το 1952 με ένα μικρό
φυλλάδιο με τίτλο Η Θέση της
Από τότε αγωνιζόμαστε και
διεκδικούμε ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ και ΑΜΟΙΒΗ για παντός είδους μη αμοιβόμενης εργασίας
που κάνουν οι γυναίκες,
Στο Πεκίνο το 1995, το Διεθνές
Δίκτυο Οι Γυναίκες Μετράνε, το οποίο συντονίζουμε, και το οποίο στηρίζουν
πάνω από 1.500 οργανισμοί,
Στη Βενεζουέλα δουλεύουμε
με τις γυναίκες που χτίζουν μια οικονομία βασισμένη στη φροντίδα και χάριν
στις οποίες εισήχθη στο Σύνταγμα
Απαιτούμε επίσης αναγνώριση της
συνεισφοράς των αντρών που ενεργά στηρίζουν την πάλη μας επειδή
συμφωνούν ότι η ΕΠΕΝΔΥΣΗ ΣΤΗ
Συχνά ακούμε ότι για να νικήσουμε,
πρέπει να ενωθούμε, δεν ακούμε όμως πολλά για το πως αυτή η ενότητα μπορεί
να γίνει πράξη (με εξαίρεση www.globalwomenstrike.net womenstrike8m.server101.com
|